Een kopietje is ook prima
Krujë – 17/10/2026
Net te veel gewerkt en net te weinig tijd gehad om alles in te pakken. Wat krijg je dan? Paniek op het vliegveld van Tirana! Rijbewijs vergeten. Wat dom. Daar gaan onze vakantieplannen!
Of toch niet? Een uurtje later blijkt dat ze er hier in Albanië niet zo moeilijk over doen. Een kopietje is ook prima. Wat een opluchting! De vakantie kan toch van start. Om half negen ’s avonds zitten Tessel en ik dan eindelijk in onze huurbak en rijden we in het pikdonker naar Krujë, onze eerste slaapplek.
Valbonë – 18/10/2026
We rijden vandaag de bergen in, naar Valbonë. Meteen na de afslag naar Kukës vallen we met onze neus in de boter: een zondagsmarkt! En een grote ook. Een enorme uitstalling van voedsel, schoenen, traditionele kleding en potten en pannen, afgewisseld met lekker veel rotzooi en straathonden. Wij vinden dit smullen!
Vlak na Kukës rijden we zonder pardon een politiefuik in. Oh nee! Wat nu, zonder rijbewijs? Zouden we een boete krijgen? Worden we zonder pardon het land uit gezet? We glimlachen stralend en beantwoorden een paar simpele vragen over onze route. En we mogen gewoon doorrijden! Pfieuw, dans ontsprongen. Heel relaxed voelt het natuurlijk niet. Maar goed, so far so good.
De weg de hoge bergen in naar Valbonë is prachtig, met herfstkleuren alom. Het hotel in Valbonë is lekker luxe, maar het prachtige zwembad ligt er koud en verlaten bij. We komen net te laat aan om nog te kunnen zwemmen.
Valbonë Valley – 19/10/2026
Elf kilometer gewandeld vandaag. Dat klinkt heel sportief, maar eerlijk is eerlijk: het was vooral een beetje slenteren van theestop naar theestop. Wel in een werkelijk weergaloos mooie omgeving. Zulke uitbundige herfstkleuren hebben we nog niet vaak gezien; de natuur barst hier echt uit z’n voegen.
We zijn hier ver buiten het hoogseizoen, dus we hebben de wandelpaden bijna voor onszelf. Het is zo stilletjes dat we ons, na het passeren van een paar onwaarschijnlijk grote poephopen, ineens afvragen of hier ook beren rondlopen. Nou… ja dus. Bruine beren! Maar gelukkig “slechts” een stuk of honderd in dit gebied. Erg gerustgesteld zijn we er niet door.
Terug bij het hotel probeer ik toch nog het zwembad uit. Het ligt er gewoon zo mooi bij. Watertemperatuur: nog geen 10 graden. Dat werd een opvallend korte duik. Even voor de foto doen alsof het heel ontspannen is…
Koman lake – 20/10/2026
Vandaag rijden we van Fierzë naar Koman, met de veerboot over het Komanmeer. Stap één: de ferryterminal vinden. Dat blijkt lastiger dan gedacht, want de “terminal” in Fierzë is niet veel meer dan een steile oever met een smalle plank. Daar mag je dan achteruit je auto de boot op rijden. Onder toeziend oog van het voltallige wachtende publiek, dat duidelijk hoopt op een spectaculaire misser. Want dat is natuurlijk het mooiste.
De roestige ferries die langs de kant liggen zien er allemaal uit alsof ze elk moment kunnen zinken. Maar eenmaal op het water: wauw! Steile bergwanden met herfstkleuren, felgroen water en een bont gezelschap van fietsers, camperaars en andere avonturiers. Het is een gezellige boel.
In Koman zijn we getuige van een mooi Albanees tafereel. De gloednieuwe huurauto van het stel voor ons wil bij het afrijden ineens niet meer starten. Paniek alom! Op z’n Albanees dan, want iedereen blijft opvallend rustig. Een halfuur lang wordt er in doodse stilte driftig aan de accu geprutst door het voltallige ferrypersoneel, en daarna start de auto gewoon weer. Probleem vakkundig opgelost.
Nu zitten we prinsheerlijk in de hottub bij Niko in de achtertuin, ergens op een terreintje achter een autosloop. Klinkt minder idyllisch dan het is: een prachtig, knus huisje. En de hottub heeft precies de juiste temperatuur.
Theth – 21 en 22/10/2026
Van Koman rijden we via Shkodër weer de bergen in, op weg naar Theth. Onderweg begint het te regenen, en het houdt niet meer op. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Het regent bijna twee dagen onafgebroken. Echte bergregen, waar je heel nat van wordt. En de eerste nacht in Theth worden we ruw uit onze slaap gehouden door onze buren: keihard praten vlak voor onze deur, schijnen met lichten, wat een gedoe. In de ochtend krijgen we netjes excuses, en een toch ietwat wazige uitleg. Een vriend had om 4 uur ’s nachts (!) autopech midden in de bergen, en kwam aankloppen voor hulp. Curieus verhaal. Het resultaat is in ieder geval dat we moe zijn. En ik heb rugpijn van het slechte bed.
We slapen dus wat bij, krijgen gezillog bezoek van de huiskat, en doen tussen de buien door een kort wandelingetje naar de Rugas waerval. En we verbazen ons weer eens over al die beesten die langs de weg afval staan te eten. Enfin, het kan niet altijd feest zijn. Morgen is er weer een dag.
Blue Eye – 23/10/2026
Een goede nachtrust en een mooi zonnetje: we hebben vandaag duidelijk een betere start van de dag. We doen onze boots aan en hiken naar de Blue Eye, een helderblauwe, diepe bron midden in een prachtige kloof vlak bij Theth.
De zon schijnt uitbundig; het is zelfs pittig warm op het pad omhoog. In de zomer moet het hier echt een helse oven zijn! Op de terugweg loopt het een stuk makkelijker, en kunnen we nog wat avondeten verzamelen. Er liggen varkenspootjes op het pad. Smullen!
Krujë – 24/10/2026
Van Theth rijden we terug naar Shkodër, over een van de mooiste bergwegen die we ooit hebben gereden. Misschien komt het door het herfstspektakel, maar deze weg is echt adembenemend. En dat laatste soms letterlijk: langs de kant staan flink wat altaartjes met foto’s van jonge mannen die hier het leven lieten.
Na Shkodër daalt de fotogeniekheid in rap tempo. Wat volgt is een eindeloze aaneenschakeling van tankstations, hotels met de uitstraling van een wachtkamer, en cafeetjes waar groepjes mannen in identieke zwarte joggingpakken broedend aan hun koffie zitten.
Pas vlak bij Krujë knapt het landschap weer op. Krujë is een pittoresk stadje dat tegen een steile berg geplakt zit. Het ligt strategisch op zo’n uur van Tirana, en dus mooi dicht bij het vliegveld. We hebben een hotelletje binnen de kasteelmuren geboekt, dicht bij de 15e-eeuwse kasteeltoren die met spanbandjes bij elkaar wordt gehouden.
We storten ons een middag vol overgave in het Albanese toerisme. De jacht op het lelijkste souvenir is geopend. En geloof me: de concurrentie is moordend.
Samenvattend: een topweek. De natuur in Noord-Albanië is overweldigend mooi: ruige bergen, felgroen water en herfstkleuren zoals we ze zelden hebben gezien. Minstens zo fijn zijn de Albanezen zelf. Supervriendelijk, gastvrij en doortastend, of het nu ging om een vergeten rijbewijs, een politiefuik of een auto die niet wilde starten.
We zijn blij dat we buiten het hoogseizoen zijn gegaan. Rustige wandelpaden, aangename temperaturen en bijna nergens drukte. Als we zien hoe warm het in oktober al op het pad omhoog was, lijkt de zomer ons hier toch een stuk minder prettig. Albanië in de herfst: een absolute aanrader.
Valbonë






















Koman-lake













Theth






















Krujë













