How to survive a heatwave…
Wat hadden we verwacht in Griekenland in de zomer? Heerlijke koude zee, een koel briesje en eindeloze wandeldagen? Nee, natuurlijk niet. Als je in juli en augustus naar Griekenland gaat is het doorgaans vrij heet. Maar je hebt heet en heel heet. En dit jaar was het echt de hele tijd godsgloeiend heet. Te veel van het goede dus, en het was bosbranderig. De rookpluimen waren vrijwel de gehele vakantie zichtbaar aan de overzijde van de baai. En dat geeft toch een wat unheimische sfeer. Het was daarnaast wat betreft de familieverhoudingen af en toe een beetje creatief bankieren, met een dochter die het liefst de hele tijd in het water ligt, en een tienerzoon met vampierneigingen die alleen binnen in het donker wil zitten. Maar met een gericht toertje hier en daar en veel lekker eten kwam het toch nog best goed.
Maar goed, ondanks alle verzengende hitte was het mooi en fijn in Griekenland. En we hadden door COVID ook niet de wereld aan keus qua reisbestemmingen, dus we moeten niet zeuren. We hebben heerlijk gesnorkeld tussen de kwallen, geluierd in zwembaden, gezeekanood, rondgecrosst over onverharde wegen en veel lekkers gegeten. Pilion en de Sporaden zijn gewoon prachtig. Heuvelachtig, met steile kusten, smalle weggetjes, kleine dorpjes en baaitjes en spectaculaire zondondergangen. En het is er gelukkig nog relatief rustig, er zijn weinig buitenlandse toeristen. Op Skiathos na dan, daar is het een stuk drukker. Wat eigenlijk best gek is, want dit is zeker niet het mooiste meisje van de klas. Halkidiki viel wat tegen, zowel qua sfeer als qua landschap. Met veel resorts aan grote drukke wegen. Of misschien hadden we gewoon al te veel moois gezien op Pilion en de Spraden om Halkidiki nog op waarde te kunnen schatten.
Pilion









Skiathos







Skopelos










Allonisos





Halkidiki




